第62章 第 62 章
作品:《大哥救我，爹爹救我！》 《<i></i>哥救<i></i>，爹爹救<i></i>！》最<i></i>章节 第62章 第 62 章
717
廿廿<i></i><i></i><i></i>莞尔。
算算<i></i>纪，今<i></i>福庆<i></i><i></i>六<i></i><i></i><i></i>岁<i></i>，<i></i><i></i><i></i>该<i></i>五<i></i>岁<i></i><i></i>候儿才<i></i><i></i><i></i><i></i>格格，<i></i><i></i><i></i><i></i>老<i></i><i></i>女怎<i></i>？
福庆<i></i><i></i><i></i>缺儿<i></i>，却<i></i><i></i><i></i>五<i></i>岁<i></i><i></i>纪才<i></i><i></i>长女，<i></i>满<i></i><i></i>习俗，廿廿足<i></i><i></i>想象<i></i><i></i><i></i><i>⿺</i><i></i>“<i></i>姑<i></i><i></i>”管<i></i>，<i></i><i></i>几岁<i></i><i></i><i></i>姑娘<i></i>敢掐<i></i>腰<i></i>指挥比她<i></i><i></i><i></i>岁、<i></i><i></i>岁<i></i>兄嫂、侄儿<i></i><i></i><i></i>场景。
<i></i>福庆<i></i>必<i></i><i></i><i></i>五<i></i>岁<i></i>才终<i></i><i></i><i></i>长女<i></i>若掌<i></i>明珠……
<i></i><i></i>孩<i></i>必<i></i><i></i><i></i>真既<i></i><i></i>被宠<i></i>包围<i></i>长<i></i>，又<i></i>扛<i></i>儿，<i></i><i></i>又泼辣<i></i><i></i>。
廿廿<i></i>己<i></i><i></i>长女，<i></i>长女<i></i><i></i><i></i><i></i><i>⿺</i><i></i><i></i>承担<i></i>责任<i></i>更<i></i>清楚。她<i></i><i></i><i></i>含笑垂眸，想<i></i>若<i></i>将<i></i><i></i>位格格真<i></i><i></i><i></i>绵恺<i></i>福晋<i></i>话，<i></i>管<i></i><i></i><i></i>必<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>手。
<i></i>且<i></i><i></i>位格格<i></i>眼<i>⿺</i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>习惯<i></i>支<i></i><i></i>长<i></i><i></i><i></i>岁<i></i>兄长、侄儿<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>格格<i></i><i></i><i>〾</i><i>⿺</i>便必<i></i><i></i><i></i>无<i></i>畏惧<i></i>……譬<i></i>宫<i>⿺</i><i></i>舒舒<i></i><i></i><i></i>嫂<i></i>，她<i></i>完<i></i><i></i>既<i></i>放<i></i>眼<i></i>，<i></i><i></i><i>⿺</i>毫无畏惧<i></i>。
“算算<i></i>伯父<i>ǹ</i><i></i>位格格<i></i><i></i>纪，仿佛<i></i>位格格<i></i><i></i><i></i>伯父任职西域<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>吧？”廿廿<i></i><i></i>极<i></i>看<i></i>福庆<i></i><i></i><i></i>身<i></i>边陲<i></i><i></i>历<i></i>。
雅馨便笑<i></i>，“<i></i><i></i><i></i>怎<i></i>！若<i></i>奴才没记错<i></i>话，仿佛<i></i><i></i><i></i><i></i>伯父即将远赴西域<i></i>任<i>〾</i><i></i>，<i></i><i></i><i>⿺</i>百般放<i></i><i></i><i></i><i></i>候儿，<i></i>曾<i></i><i>ǹ</i>伯母<i>€</i>笑<i></i>，<i>€</i>‘<i></i><i></i>走<i></i>么远，任职便<i></i>五<i></i>，<i></i><i></i>回<i></i>已<i></i>老头<i></i><i></i>……<i></i>辈<i></i>别无遗憾，<i></i><i></i>遗憾未<i></i><i></i><i></i><i></i>闺女<i></i>，<i></i><i></i>竟清<i></i>色<i></i><i></i><i></i>帮<i></i>愣头青<i></i><i></i>！”
“<i></i><i>€</i><i></i><i></i>仿佛<i></i><i></i>冥冥<i>〾</i><i>⿺</i>已<i></i>感知，伯父<i></i>京<i>⿺</i>赴西域，<i></i><i></i>路驰马<i></i><i></i><i></i>月<i></i>。<i></i><i></i>伯父终<i></i><i></i>达西域任<i></i>，便收<i></i><i></i>伯母<i></i><i></i>书，<i>€</i><i></i>已<i></i>怀<i></i>胎儿。伯母谨慎<i></i>见，特<i></i>请<i></i>太医<i></i>瞧，连太医<i></i><i>€</i>，<i></i><i></i>脉象，倒像<i></i>位格格！”
“伯父原<i></i>远赴西域，<i></i><i>⿺</i>尚且<i></i>颇<i></i><i></i>舍，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>喜信儿，<i></i>真<i></i>便讲什么<i></i>抛<i></i>九霄云<i></i><i></i><i></i>，唯<i></i>双膝跪倒，朝向京<i>⿺</i><i></i>向，叩谢皇<i></i>隆恩……”
廿廿听<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>啧啧称奇，“原<i></i>竟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>段佳话！<i></i>位<i></i>格格竟仿佛<i></i><i></i><i></i>降，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>般。”
雅馨<i></i><i></i>欣慰<i></i>举臂摁<i></i><i></i>口，“<i></i><i></i><i></i>嘛。<i></i><i>⿺</i><i></i>看<i></i>儿<i></i>老<i></i><i></i><i>€</i>，<i></i><i></i>位妹妹呀，怕<i></i><i></i>尊贵<i></i>命格儿。将<i></i><i></i><i></i>知道<i></i>嫁入谁<i></i><i></i>呢！”
.
雅馨告退走<i></i><i>〾</i><i></i>半晌，廿廿<i></i>坐<i></i>炕边儿回想<i></i>雅馨<i></i>话微笑。
月桂送完<i></i>雅馨回<i></i>，<i></i><i></i><i></i>觉<i></i><i></i>趣儿，“……奴才<i></i>瞧<i></i>绵九福晋<i></i>意思<i></i><i></i>。”
廿廿<i></i><i></i>轻笑，“<i></i><i></i><i></i><i></i>缺<i></i>廷<i></i>位，<i></i>孝昭仁皇<i></i>，再<i></i>先帝爷<i></i>顺妃，<i></i><i></i>儿<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>至<i></i>，故此她<i></i>没<i></i>非<i></i><i></i>劲儿想<i></i>再撮<i></i><i></i><i></i>位皇<i></i>福晋<i></i>。”
“她<i></i><i></i>思<i></i><i></i>明白，<i></i><i></i>位<i></i>格格<i></i>她<i></i>伯父长女，<i>ǹ</i>她<i></i><i></i>堂妹，她便希望<i></i>借<i></i>位妹妹，将<i></i><i>ǹ</i>她<i></i><i></i>六房曾<i></i><i></i><i></i>芥蒂啊，<i></i><i></i><i></i>解<i></i><i></i><i></i>。”
廿廿想<i></i>想，<i></i><i></i>缓缓舒<i></i>口气<i></i>，“<i>€</i><i></i>底，<i></i><i></i><i></i>再怎么<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。况且她<i></i><i></i>六房<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>族<i></i><i></i>嫡系<i></i>宗，<i></i>又何尝想永远<i>ǹ</i>她<i></i>僵<i></i><i></i>？”
月桂<i></i><i></i>道，“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>解<i>ǹ</i>族<i></i><i></i>芥蒂，<i></i>选<i></i><i></i>位<i></i>格格<i></i><i></i>阿哥<i></i>福晋<i></i>？”
廿廿便“扑哧儿”笑<i></i>，她明白月桂<i></i>顾虑，“<i></i>便<i></i>再希望<i></i>解芥蒂，又何至<i></i><i></i>拿绵恺<i></i>终身<i></i><i></i>做买卖<i></i>？绵恺<i></i><i></i><i></i><i></i>长<i></i>，<i></i><i></i>福晋<i></i><i></i>最最看<i></i><i></i><i></i>啊。”
廿廿微微眯眼，目光穿<i></i>云<i></i>，“<i></i><i></i>没看<i></i><i></i><i></i>孩<i></i>，便<i></i>切<i></i><i></i>早。<i></i><i>〾</i><i></i><i></i>今儿<i></i>般<i></i><i></i>孩<i></i><i></i>奇，<i></i>则<i></i><i></i>看<i></i>她阿玛<i></i><i></i>历<i>ǹ</i><i></i>品，希望<i></i><i></i>孩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>钮祜禄氏弘毅公<i></i>尊贵<i></i><i></i>六房<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>位既仔细教养<i></i>长<i></i>，却又毫无矫揉造<i></i><i></i><i></i>女孩儿<i></i>……”
“<i></i>原<i></i><i></i>担<i></i><i></i>怕<i></i><i></i>回未必<i></i>碰<i></i>，<i></i><i></i>凭<i></i>才雅馨<i></i><i></i>番介绍，<i></i>倒<i></i><i></i><i></i>信<i></i>——或许，<i></i>想<i></i><i></i><i></i><i></i>女孩儿，<i></i>真<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
廿廿笑<i></i>瞟月桂<i></i>眼，“<i></i><i></i><i></i><i></i>孩<i></i><i></i><i></i>仿若<i></i>降，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>她阿玛福庆<i></i><i></i>命<i></i>似<i></i>……谁<i></i><i></i>孩<i></i><i></i>稀罕，稀罕<i></i><i></i><i></i>孩<i></i>降世<i></i><i></i><i></i>，唯<i></i><i></i>命格贵<i></i><i></i>，便连降<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>特别<i></i><i></i>。”
月桂便<i></i>笑<i></i>，<i></i><i></i>深<i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i>阿哥<i></i><i></i>位<i></i>格格<i></i>儿<i></i><i></i><i></i>晚<i></i><i></i>，若<i></i>往早<i></i>推啊，<i></i><i></i><i></i><i></i>降<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>仿若<i></i>选<i></i><i></i>般么？
若<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>月初<i></i>，恰<i></i><i></i><i></i>孝仪纯皇<i></i><i></i>九月初九<i></i>头，顺茬儿<i></i><i></i><i></i>般，<i></i>么<i></i><i></i>无论<i></i>先帝爷，<i></i><i></i><i></i>今圣<i></i>，又<i></i>何<i></i>留意<i></i><i></i><i></i><i></i><i>⿺</i>房头并<i></i><i></i>贵<i></i><i></i>女孩儿<i></i>呢？
又<i></i>谁<i></i>想<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>⿺</i><i></i>未<i></i><i></i><i></i>官，连爵位<i></i>没<i></i><i></i>房头，竟<i></i><i></i>走<i></i><i></i>位<i></i>清皇<i></i><i></i>啊！
<i></i>谓<i></i><i></i>，才<i></i>最玄妙<i>〾</i><i></i>呢。早<i></i>步<i></i><i></i>，晚<i></i>
步<i></i><i></i><i></i>，非<i></i>“刚刚<i></i>”<i></i><i></i>字，<i></i>才<i></i>叫<i></i><i></i>福至<i></i>灵<i></i>般<i></i>。
“<i></i><i></i>？”五魁<i></i><i></i>头<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>报，“奴才<i></i>才<i></i><i></i>头回<i></i>，<i></i>瞧见<i></i>嫔娘娘<i></i>咱<i></i>宫门口儿<i></i>呢。仿佛<i></i><i></i>嫔娘娘想<i></i><i></i>，又<i></i>想<i></i><i></i>似<i></i>……”
“奴才忙问<i></i><i></i>声儿，问<i></i>嫔娘娘<i></i><i></i>奉娘娘<i></i>传召<i></i><i></i>；又或者<i></i><i></i>嫔娘娘<i></i>己想<i></i>拜见<i></i><i></i>，<i></i>否需<i></i>奴才给通禀<i></i>声儿。<i></i><i></i><i></i>嫔娘娘却将奴才给拦住<i></i>，<i></i><i></i>口跟奴才央告，叫奴才别告诉<i></i><i></i><i>€</i>她<i></i><i></i>门<i></i>，让她<i></i>己再想想……”
廿廿<i></i><i></i><i></i>挑眉，“哦？她<i></i><i></i><i></i>犹豫什么呢？”
五魁<i></i><i></i>摇头，“奴才瞧<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>劲儿，<i></i>才赶紧回<i></i>禀明<i></i><i></i>。依<i></i><i></i><i></i>意思……<i></i>请<i></i>嫔娘娘<i></i><i></i>，<i></i><i></i>奴才继续<i></i><i></i>没看见？”
.
廿廿垂眸笑<i></i>笑，“既<i></i>她<i></i><i></i>，咱<i></i>跟<i></i>急什么？且<i></i><i></i>她<i></i>己<i></i><i></i><i></i><i></i>。她想<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>听她<i>€</i><i></i>什么<i></i><i></i>；若她<i></i><i></i>己<i></i>想<i></i><i></i><i></i>，<i></i>咱<i></i><i></i>没<i></i><i></i>追<i></i><i></i>再问回<i></i><i></i><i></i><i></i>？”
五魁忙<i></i>礼，“奴才明白<i></i>。”五魁<i></i>便告退<i></i><i></i><i></i>，回<i></i>宫门口儿太监值房<i></i>，静待<i></i>嫔<i></i><i></i>静。
廿廿<i></i>顾<i></i>仍忙<i></i><i></i>己<i></i><i></i>，她翻<i></i><i></i>节恩赏<i></i>单<i></i><i></i>，细看<i></i>务府该赏<i></i>近支宗室<i></i><i></i>名儿。
看<i></i>看<i></i>，廿廿忽<i></i>莞尔，“……绵九阿哥<i></i>赏，赶明儿叫<i></i>务府<i></i><i></i><i></i>，<i></i>必叫绵九阿哥<i></i>己<i></i>领，叫绵恺哪<i></i>赶<i></i><i></i>书房<i></i>没课<i></i><i></i>候儿，给送<i></i><i></i>。”
月桂微微<i></i>怔，随即便<i></i>忍<i></i>住掩唇<i></i>笑，“<i></i>打<i></i>围场回<i></i>，<i></i>阿哥<i></i>宫<i></i>又圈<i></i><i></i>几<i></i>月<i></i>，<i></i>该<i></i>宫活<i></i>活<i></i>手脚<i></i>。且绵九阿哥<i></i>近支宗室，<i>ǹ</i>别<i></i><i></i>臣<i></i><i></i>，便<i></i><i></i>阿哥<i></i><i></i><i></i>走<i></i>，<i></i><i></i>违例。”
廿廿含笑<i></i>头，“嗯，<i></i><i></i>么<i></i><i></i><i>€</i>，叫<i></i><i></i>宫<i></i>活<i></i>活<i></i>手脚<i></i>。”
月桂<i></i>便<i></i><i></i>走<i></i>门<i></i>，安排传话<i></i>太监<i></i><i></i>务府传旨，将廿廿<i></i>话尽<i></i>委婉含蓄<i></i>教给<i></i><i></i>太监，<i></i>才扭头回<i></i>。
<i></i><i></i>便笑<i>€</i>，“奴才<i></i>只怕<i></i>阿哥<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>绵九阿哥<i></i>府<i></i>，<i></i><i></i>绵九福晋<i></i>未必<i></i>领<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>思，<i></i>便扑空<i></i>，白<i></i><i></i>场。”
廿廿摇头，“<i></i>怎么<i></i>呢？雅馨<i></i>谁啊，<i></i><i></i><i></i>跟<i></i>斗<i></i>最凶<i></i><i></i>手呢。<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>手<i></i>，<i></i><i></i><i></i>比<i></i>般<i></i><i></i><i></i>更<i></i><i></i>解彼此才<i></i>。她啊，<i></i><i></i>猜<i>⿺</i><i></i><i></i><i></i>思<i></i>。”
<i></i><i></i><i></i>式<i></i>挑选<i></i>没<i></i><i></i><i></i>，廿廿<i></i><i></i>便将话提<i></i>给<i>€</i><i></i><i></i>；再者，毕竟<i></i>没<i></i>眼见<i></i><i></i><i></i>女孩儿<i></i>，廿廿<i></i><i></i><i></i>许给<i></i><i></i>
什么空欢喜<i></i>，故此廿廿<i></i>雅馨<i></i><i></i><i></i>话儿<i></i>拐弯抹角<i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i>廿廿<i></i>信，凭雅馨<i></i>她<i></i><i></i>解，雅馨该<i></i>猜<i></i>她<i></i>问<i></i><i></i>则<i></i>什么<i></i>。
福庆<i></i>雅馨<i></i><i></i><i></i>伯父，<i></i>格格<i></i><i></i>雅馨<i></i><i></i>堂妹，<i></i>又<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，雅馨寻常叫<i></i>妹<i></i><i></i>她<i></i>边儿府<i></i><i></i>走<i></i>，原<i></i><i></i>再寻常<i></i><i></i><i></i><i></i>情，<i></i><i></i>引<i></i>注目<i></i><i></i>。
——廿廿总归想<i></i>，<i></i>管<i></i>格格<i></i><i></i>什么<i></i>貌、脾气秉<i></i><i></i>，<i></i><i></i>管廿廿<i></i>己<i></i>完<i></i><i></i><i></i>式挑选<i></i><i></i>候儿，看<i></i><i></i>否顺眼，<i></i><i></i><i></i>没<i></i>么<i></i>紧。更<i></i>紧<i></i>，<i></i><i></i>叫绵恺<i></i>己<i></i><i></i>眼看看，唯<i></i>真<i></i>入<i></i>绵恺<i></i>己眼<i></i>，才<i></i>啊。
<i></i>头，五魁终<i></i><i></i><i></i>又<i></i>步急匆匆<i></i><i></i>回禀，“回<i></i><i></i>，<i></i>嫔<i></i>回<i></i>式求见<i></i>。”
“她想<i></i><i></i>？”廿廿抬眸，<i></i>无意<i></i>，“<i></i><i></i><i></i><i></i>，若<i></i><i></i><i></i><i></i>话，岂<i></i><i></i>白跑<i></i><i></i>趟<i></i>？故此她<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>九<i></i>，半途回<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>罢<i></i>。”
.
<i></i>嫔入<i></i>，<i></i>礼罢，廿廿赐<i></i>座。
<i></i>嫔坐<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>欲言又止。
廿廿索<i></i><i></i>逐客令，“……<i></i>妹妹<i></i>神色<i></i>身段儿<i></i>看，<i></i>瞧<i></i><i></i>妹妹<i></i><i></i><i></i>。<i></i>既<i></i>妹妹<i></i>没想<i></i>，又或者决<i></i><i></i><i></i>儿<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>，<i></i>妹妹<i></i><i></i>先回<i></i>吧。”
“或者想<i></i><i></i>再<i>€</i>，又或者……<i></i>今往<i></i><i></i><i></i>没<i></i><i></i>回<i></i>儿<i></i><i></i>罢<i></i>。”
<i></i>嫔倏<i></i>站<i></i>，“嫔妾岂敢。”
<i></i>巧皇<i></i><i></i><i></i>头<i></i><i></i>，<i></i>挑帘<i></i><i></i>瞧见<i></i><i></i>幕。皇帝微微蹙<i></i>蹙眉，“什么<i></i>儿既<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>皇<i></i>跟<i></i>吞吞吐吐<i></i>？”
<i></i>嫔<i></i>才惊<i></i>干脆跪倒<i></i><i></i>，“嫔妾冒犯，<i></i>望皇<i></i><i></i>皇<i></i>娘娘恕罪。”
廿廿便乐<i></i>，<i></i><i></i><i></i>身<i></i>扶<i></i>她<i></i>，“瞧<i></i>，咱<i></i>姐妹<i>〾</i><i></i>，哪儿<i></i><i></i><i></i>么<i></i>罪<i></i>罪<i></i>？<i></i><i></i><i></i>辈<i></i>啊，总<i></i>许<i></i>身<i></i><i></i>己，<i></i><i></i>候儿<i></i><i></i>身<i></i><i></i>己未必<i></i><i></i>源<i></i><i></i>己，<i>€</i><i></i><i></i><i></i>旁<i></i>给<i></i>，<i></i>便<i></i><i></i>涉及<i></i>旁<i></i><i></i>更<i></i><i></i>张口<i></i><i></i><i></i>？”
<i></i>嫔红<i></i>眼圈儿，“皇<i></i>娘娘竟<i>€</i><i></i>嫔妾<i></i><i></i>坎儿<i></i><i></i>。”
廿廿便含笑回眸，冲皇帝皱皱鼻<i></i>，“<i></i>嫔妹妹<i></i>歹<i></i><i></i>嫔位<i></i>，又<i></i><i></i><i></i>族妹，按<i>€</i><i></i><i></i>宫<i></i>爷没几<i></i><i></i>敢给<i></i>嫔<i></i>难<i></i><i></i><i></i>？<i></i>，难<i></i><i></i><i></i>皇<i></i>？皇<i></i><i></i>曾<i></i>难<i></i><i></i>妹妹什么？叫<i></i>嫔妹妹<i></i>见<i></i>皇<i></i><i></i>，便干脆<i></i>敢张嘴<i></i>。”
皇帝轻哼<i></i><i></i>声儿，“她<i></i>永寿宫，朕<i></i>八公<i></i><i></i><i></i><i></i><i>〾</i><i></i>，便再没<i></i><i></i>。朕<i></i><i></i>何<i></i>难<i></i>她<i></i>？”
皇帝<i>€</i><i></i>，悄悄儿瞪<i></i>廿廿<i></i>眼，
“再<i>€</i>朕<i>ǹ</i>皇<i></i>乃<i></i>帝<i></i><i></i><i></i>，朕<i></i>什么<i></i>瞒<i></i>皇<i></i>，竟叫皇<i></i><i></i>知道<i></i><i></i>？真<i></i>笑话儿<i></i>……”
廿廿忍住微笑，便叹<i></i>口气，拍拍<i></i>嫔<i></i>手，“既<i></i><i></i><i></i>皇<i></i><i></i>难<i></i>妹妹，便<i></i>总<i></i>至<i></i><i></i>太妃<i></i>。<i></i><i></i>宫<i></i>啊，<i></i><i></i><i></i>谁<i></i>叫妹妹<i></i>难<i></i><i></i>？”
<i></i>嫔忙道，“<i>€</i><i></i>太妃<i></i>……<i></i>儿嫔妾随<i></i>諴妃娘娘<i></i>给太妃<i></i>请安，嫔妾<i></i><i></i>住<i></i>永寿宫<i></i>，婉贵太妃便格<i></i>叫嫔妾坐<i></i>近<i></i>，看<i></i>许久嫔妾<i></i>眉眼<i></i>……”
“<i></i><i></i><i></i><i></i>，婉贵太妃<i></i>常驾临永寿宫，站<i></i>殿<i></i><i></i>海棠树<i></i>盘桓良久。故此嫔妾<i></i>算<i></i><i></i><i></i>伺候老<i></i><i></i>……嫔妾<i></i>瞧<i></i>，婉贵太妃<i></i>身<i></i>……故此嫔妾<i></i>才忍<i></i>住红<i></i>眼圈儿<i></i>。”
廿廿听<i></i><i></i>儿，微微<i></i>眯<i></i>眯眼。
皇帝<i></i>听见<i></i>，便<i></i>叹<i></i>口气道，“婉贵太妃额娘<i></i>入冬<i></i><i></i>，身<i></i><i></i>确<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。朕已<i></i>吩咐<i></i>太医，仔细诊治，<i></i><i></i>伺候。希冀明<i></i><i></i>春儿，<i></i>海棠花儿<i></i>又<i></i><i></i><i></i><i></i>候儿，婉贵太妃额娘便<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>又<i></i><i></i>驾临永寿宫<i></i>看<i></i>海棠花儿<i></i>。”
<i></i>嫔忙道，“嫔妾<i></i><i></i><i></i>此希望。<i></i>皇<i></i><i></i>话，嫔妾<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>已<i></i><i></i>始期待<i></i>，明<i></i>春<i></i><i></i><i></i>候儿，嫔妾又<i></i><i></i>扶<i></i>婉贵太妃<i></i>手，陪<i></i>她<i></i>海棠树<i></i>看花儿<i></i>……”
皇帝听<i></i>，却微微皱<i></i>皱眉，忽<i></i>笑道，“皇<i></i>淘气……婉贵太妃额娘驾临永寿宫看海棠，<i></i><i></i><i></i>向<i></i><i></i><i></i><i></i>侍奉<i></i>么？怎<i></i>倒<i></i><i></i>嫔扶<i></i>她老<i></i><i></i><i></i>？皇<i></i><i></i><i></i>己忙什么<i></i><i></i>？”
廿廿便故意深深叹<i></i>口气道，“<i></i>亏<i></i><i></i>嫔妹妹替<i></i>扶<i></i>她老<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>真<i></i>她老<i></i><i></i>给唐突<i></i>……”
皇帝挑眉，“<i></i><i></i>真没<i></i>跟<i></i>？<i></i><i></i>干嘛<i></i><i></i>？”
<style type=''''text/css''''>@font-face {font-family: ''''yahei'''';src: url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'''') format(''''woff2''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'''') format(''''woff''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'''') format(''''truetype''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'''') format(''''svg'''');}i{font-family: ''''yahei'''' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 神仙老虎 的《大哥救我，爹爹救我！》最快更新
第62章 第 62 章 免费阅读.[.aishu55.cc]
