第43章 第043章
作品:《七零年代之省城媳妇》 《七零<i></i>代<i>〾</i>省城媳妇》最<i></i>章节 第43章 第043章
755
<i></i>阿哥<i></i><i></i>么走<i></i>，没<i>€</i>什么<i></i>际<i></i>，<i></i>瞧<i></i><i></i>态<i></i><i></i><i></i>什么变<i></i>……<i></i>嫔远远望<i></i><i></i>阿哥<i></i>背影，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>懊恼。
她今儿已<i></i>够<i></i><i></i><i></i><i></i>，却没想<i></i><i></i>阿哥却<i></i>接她递<i></i><i></i><i></i>根绳<i></i>头儿。
——<i></i>终究竟<i></i><i></i><i></i>愿<i>ǹ</i>皇<i></i><i></i><i></i><i></i>争，<i></i>么？倘若<i></i>换<i></i>皇<i></i>旁<i></i>敌<i></i><i></i>，但凡<i></i><i></i>皇<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>柄<i></i>，<i></i><i></i><i></i>获至宝<i></i>才<i></i>吧。
<i></i><i></i>她虽<i>€</i>知道倘若<i>ǹ</i><i></i>阿哥福晋舒舒联手<i></i>更容易<i></i>，<i></i><i></i><i>€</i><i></i>话，她并<i></i><i></i><i></i>么欣赏舒舒；况且舒舒<i></i><i></i><i></i>门第<i>〾</i>见极<i></i>，她虽<i>€</i><i></i>八房<i></i>，<i></i><i></i>比皇<i></i>母<i></i><i></i><i></i>六房<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>她阿玛官职<i></i><i></i>，且<i></i>她<i></i>宫<i>〾</i><i></i><i></i>已<i></i>身故<i></i><i></i><i></i>，故此舒舒原<i></i><i></i><i></i><i></i>肯将她真<i></i>放<i></i>眼<i></i><i></i>。
舒舒死<i></i>，她倒松<i></i>口气。她想<i></i>，<i></i>阿哥总归<i></i>比舒舒更明白<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>今晚<i></i><i></i>情<i></i>……她仿佛又白费<i></i><i></i>气。
<i></i><i></i><i></i>幸<i></i>她<i></i>寸拿捏<i></i><i></i>，<i></i>便瞧<i></i><i></i>阿哥<i></i>态<i></i><i></i><i></i>冷淡，便及<i></i><i></i>将<i></i><i></i><i></i>儿<i></i>推<i></i><i></i>恩贵<i></i>身<i></i><i></i>——<i></i><i></i>她<i></i>没冤枉<i></i>恩贵<i></i><i></i>，今晚<i></i><i></i>儿<i></i><i></i><i></i><i></i>恩贵<i></i><i>€</i><i></i>。
再<i>€</i>，恩贵<i></i><i></i><i></i>乌雅氏，舒舒<i></i>额娘<i></i><i></i>乌雅氏，她<i></i><i></i>宗<i></i>祖，<i></i>更<i></i>明摆<i></i><i></i><i></i>。
<i></i>嫔<i></i><i></i>扫兴<i></i>往<i></i>走，<i>ǹ</i>绵宁<i></i><i></i>背<i></i>背<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>向。
走<i></i>树丛深处，圆明园<i>⿺</i>已<i></i><i></i><i></i>寂静<i></i><i></i><i></i>——<i></i>戏唱罢，看戏<i></i><i></i><i></i><i></i>已<i></i>退干净<i></i>，<i></i>偌<i></i><i></i>园<i></i><i></i>，终<i></i>沉浸<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>⿺</i>最宁静<i></i>光景<i></i>。
<i></i>嫔便<i></i>随<i>〾</i>松<i></i>口气。
虽<i>€</i><i></i>知道今晚<i></i><i></i><i></i><i></i>何<i></i>酵，<i></i><i></i>至少她已<i></i>将<i></i>话儿传给<i></i><i></i>阿哥<i></i>，今晚<i></i><i></i>趟，<i></i>歹<i></i><i></i>算<i></i>白<i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i>嫔松<i></i>口气儿<i></i><i></i>儿，完<i></i>没<i></i>防备，半途<i></i><i></i><i></i>亭榭<i></i>，原<i></i>黑洞洞<i></i>，竟忽<i></i><i></i><i></i><i></i>灯！
<i>〾</i><i></i>看<i></i>仿佛<i></i><i></i><i></i>影儿<i></i>没<i></i><i></i>，竟随<i></i><i></i>灯，呼啦<i></i><i></i><i></i>几、<i></i><i></i>号<i></i><i></i>！
<i></i>随<i></i><i></i>灯亮<i></i><i></i>，她便<i></i><i></i><i></i>看清<i></i><i></i>灯<i></i>规<i>⿸</i>、挑灯<i></i><i></i>打扮<i></i>——她<i></i>何<i></i>瞧<i></i><i></i><i></i>谁宫<i></i><i></i><i></i>！
她<i></i>半夜<i></i>路，撞<i></i>鬼打墙<i></i>般，惊恐<i></i>原<i></i>站住，<i></i>口紧<i></i>已<i></i>无<i></i>呼吸。
亭榭<i></i><i></i>灯光越<i></i>明亮，显见<i></i><i></i>盏灯笼渐次<i></i>燃。
<i></i><i></i><i></i><i></i>片越<i></i>辉煌堂皇<i></i>明亮灯光<i></i>，传<i></i><i></i><i></i>雍容华贵却<i></i>怒<i></i>威<i></i>声音<i></i>，“……<i></i>
头<i></i><i></i>嫔么？既<i></i><i></i>，便<i></i><i></i>坐坐，陪<i></i><i>€</i><i>€</i>话儿。”
.
<i></i>嫔<i></i><i></i>知道<i></i>己<i></i>怎么走<i></i>亭榭<i></i><i></i>。
她原<i></i><i></i><i></i>穿<i></i><i></i>底旗鞋站立<i></i>久<i></i>，脚脖<i></i>已<i></i>酸<i></i>；<i></i><i></i><i></i><i></i>再<i></i><i></i><i></i>魂俱颤<i></i>，便只觉迈<i></i><i></i>每<i></i>步，脚底<i></i><i></i><i></i>铺满<i></i><i></i>蓬<i></i>蓬<i></i>针尖儿<i></i>，叫脚底<i></i>每<i></i><i></i>毛孔<i></i>被扎<i></i>又麻木又刺痛。
饶<i></i><i></i>此，她<i></i><i></i>站直<i></i>，梗<i></i>脖<i></i><i></i><i></i><i></i>雍容含笑，端坐迎向她<i></i><i></i><i></i>——
她终<i></i><i></i><i></i>强忍<i></i>，<i></i>步<i></i>步走<i></i><i></i>近<i></i>，<i></i>便赶紧<i></i>礼请安，“<i></i>知皇<i></i>娘娘<i></i>此处，嫔妾请安<i></i>迟。请皇<i></i>娘娘恕嫔妾唐突，嫔妾怕<i></i>惊扰<i></i>皇<i></i>娘娘吧？”
<i></i>雍容端坐，眉眼<i></i>辉煌<i></i>灯光<i></i>华光<i></i>射<i></i><i></i>，<i></i><i></i>皇<i></i>娘娘，又<i></i>谁呢？
廿廿端<i></i><i></i>座，目视<i></i><i></i>嫔<i></i>礼罢，<i></i>才淡淡笑笑，“今儿<i></i><i></i><i></i>千秋，<i></i>头又<i></i>皇<i></i><i></i>万寿，<i></i>便连<i></i>看<i></i>几<i></i><i></i>戏。虽<i>€</i>戏<i></i>看，唱戏<i></i><i></i>俱<i></i>卖<i></i>，忠奸美丑<i></i><i></i><i></i>交待<i></i>明明白白……只<i></i>见<i></i>儿<i></i><i></i><i></i>戏<i></i>头<i></i><i></i>，<i></i><i></i>耳朵边儿<i></i>却难免<i></i><i></i>乱糟<i></i>。”
廿廿<i>€</i><i></i>抬手指<i></i>半空<i>⿺</i>，“<i></i><i></i>像<i></i>只<i></i>苍蝇围<i></i><i></i>嗡嗡、嗡嗡<i></i>绕<i></i>绕<i></i><i></i>飞，浑<i></i>知<i></i>己讨<i></i>嫌，更没察觉<i></i>节已<i></i>转换<i></i>，已<i></i><i></i><i></i><i></i>归<i></i><i></i><i></i>候儿。每<i></i>飞<i></i><i></i>，便<i></i><i></i>消耗<i></i><i></i><i></i>气<i></i><i></i>。”
“故此啊，<i></i>便想寻<i></i>安静<i></i><i></i><i></i>儿，什么<i></i><i></i><i></i>做，只<i></i>静静<i></i>坐<i></i><i></i><i></i>。灯<i></i><i></i>必<i></i>，<i></i><i></i>今儿已<i></i>初<i></i>，<i></i><i></i><i></i>月已<i></i>够亮<i></i>。”
廿廿<i>€</i><i></i>含笑抬眸，“<i></i>辰<i></i>早<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>宫<i></i>该<i></i>钥，<i></i><i></i>安寝<i></i>。<i></i><i></i><i></i>辰<i></i><i></i>安静，<i></i><i></i><i></i>便<i></i><i></i>再遇见什么<i></i><i></i>呢……却没想<i></i>，<i></i>么巧，竟遇见<i></i>妹妹<i></i>。”
廿廿眸色幽<i></i>，“<i></i>么晚<i></i>，<i></i>妹妹<i></i><i></i><i></i>做什么<i></i><i></i>？此处离<i></i><i></i><i></i>寝宫远<i></i>，<i></i>便<i></i>想<i></i><i></i>走走，<i></i><i></i>至<i></i><i></i>走<i></i><i></i>么远<i></i>吧？”
“再者<i>€</i>，<i></i>才奴才<i></i>见<i></i><i></i><i></i><i></i>候儿，<i></i><i></i>没带<i></i>盏灯，竟<i></i>般黑灯瞎火<i></i>走夜路……若<i></i>半道儿叫太监、护军<i></i><i></i>冲撞<i></i><i></i>，<i></i>怎么<i></i>？”
<i></i>嫔怎么<i></i>没想<i></i>竟<i></i><i></i>倒被廿廿给抓<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>便已<i></i>紧张<i></i>无<i></i>呼吸，却<i></i><i></i><i></i><i></i>保持<i></i>儿<i></i><i></i><i></i>静<i></i>努<i></i><i></i>吸气儿。
“……回皇<i></i>娘娘，<i></i><i></i>怎么<i>€</i>嫔妾<i></i>幸<i>ǹ</i>皇<i></i>娘娘<i></i><i></i><i></i>门呢，嫔妾今晚<i></i>便<i></i><i>ǹ</i>皇<i></i>娘娘想<i></i><i></i>处<i></i><i></i>！<i></i><i></i><i></i><i></i>连<i></i><i></i><i></i><i></i>欢庆<i></i>唱戏，嫔妾<i></i>耳朵边儿<i></i><i></i><i></i>嗡嗡<i></i>，<i></i>便<i></i>想<i></i><i></i>踏月<i></i><i></i>，叫<i></i>底<i></i>安静安静。”
廿廿<i></i>兴<i></i>拍手，“原<i></i>咱<i></i>姐妹竟<i></i><i></i>此<i></i><i></i>灵犀啊，<i></i><i></i>真<i></i>！”
廿廿笑罢，却又微微蹙<i></i><i></i>眉尖儿，带<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>别<i></i>往常端庄<i></i>俏皮劲儿<i></i>，斜瞟<i></i><i></i>嫔，“……<i></i><i></i><i></i>算妹妹<i></i>想清静清静，却怎么往<i></i>边儿<i></i><i></i>呀。太远<i></i>，妹妹何至<i></i><i></i>走<i></i>么远呢？”
廿廿<i>€</i><i></i>举目往门<i></i><i></i><i></i>向眺望<i></i><i></i><i></i><i></i>，“门<i></i><i></i>条路，<i></i>往阿哥<i></i><i></i><i></i>呀。<i></i><i></i><i></i>儿<i></i>，<i></i><i></i><i></i>儿<i></i>送绵恺<i></i>佛拉娜<i></i>段儿；<i></i>妹妹<i></i>呢，<i></i>朝阿哥<i></i><i></i>边儿<i></i>，又<i></i><i></i>送谁<i></i>？”
.
<i></i>嫔<i></i><i></i>仿佛被扇<i></i>耳光<i></i>，<i></i>疼，却火辣辣<i></i>，无<i></i>消除。
<i></i>嫔便赶紧解释，“……嫔妾原<i></i><i></i><i></i>想<i></i><i></i><i></i>寝宫近处走走<i></i><i></i><i></i><i></i>。终究嫔妾<i></i><i></i>贪玩儿<i></i><i></i>，又<i></i>园<i></i><i></i>，夜晚<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>辨<i></i>向，<i></i>便<i></i>顾东南西北<i></i>走<i></i><i></i><i></i>么远，<i></i><i></i>觉<i></i><i></i>候儿才知道<i></i>走错<i></i>。”
“故此<i></i><i></i>敢惊<i></i>，<i></i>便赶紧叫<i></i><i></i>熄<i></i>灯笼，<i></i>便急<i></i>往回<i></i>呢。”
廿廿却垂眸轻笑，“<i></i>么，妹妹<i></i>宫<i></i>晃<i></i><i></i><i></i>几<i></i><i></i>，原<i></i><i></i>园<i></i><i></i><i></i>晕头转向啊？”
<i></i>嫔紧<i></i>牙<i></i>，却唯<i></i><i></i>劲儿笑<i></i>，“……皇<i></i>娘娘<i>€</i><i></i><i></i>，嫔妾<i></i><i></i><i></i>愚笨。”
廿廿挑<i></i>挑眉，<i></i>意<i></i><i></i><i></i><i></i>头，“<i></i>倒<i></i>罢<i></i>。”
廿廿顿<i></i>顿，却<i></i><i></i>忽<i></i>又挑眸望向<i></i>嫔，“……<i></i>入宫<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>阿哥降<i></i>。<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>公<i></i><i></i>侍读，便跟<i></i><i></i>公<i></i><i></i>道贺，<i></i>便打<i></i>儿<i></i>抱<i></i><i></i>阿哥呢。”
廿廿<i></i>话仿佛<i></i><i></i><i></i><i></i>没头没尾，<i></i><i></i>却叫<i></i>嫔<i></i><i></i>咯噔惊跳！
——<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i>太<i></i>，只消提<i></i><i></i>阿哥，<i></i>嫔<i></i><i></i>便已<i></i>没<i></i>底！
廿廿却又仿佛只<i></i><i></i>言<i></i>语，“妹妹想啊，<i></i>孩<i></i><i></i><i></i>打<i></i>儿<i></i>抱<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>更<i></i><i></i>路看<i></i><i></i>长<i></i>，故此<i></i><i></i><i></i>孩<i></i>啊，便<i></i>什么<i></i>再熟悉<i></i><i></i>。即便只<i></i><i></i>背影、侧影儿<i></i>，<i></i>算<i></i>黑夜<i></i>，<i></i>掌灯，只借<i></i><i></i><i></i><i></i>星月<i>〾</i>光，<i></i><i></i><i></i>至<i></i>认错<i></i>……”
<i></i>嫔登<i></i>眼<i></i><i></i>片雪白，<i></i>曾聪明<i></i>她，<i></i><i></i><i></i><i></i>却<i></i>已<i></i><i></i>知道该<i>€</i>什么<i></i>。
廿廿意味深长<i></i>叹<i></i>口气，“……<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>儿<i></i>妹<i></i>，<i></i>阿哥又<i></i><i></i><i></i><i></i>儿看<i></i>长<i></i><i></i>孩<i></i>，<i></i><i></i>哪<i></i>头儿<i></i><i></i><i></i><i></i>牵肠挂肚，<i></i><i></i>怎么<i></i><i></i><i></i><i></i>护<i></i><i></i>。”
廿廿温煦<i></i>笑，满<i></i><i></i>母<i></i>光辉，“故此，妹妹只管将<i></i>放<i></i>肚<i></i><i></i>头<i></i><i></i>。今晚<i></i><i></i><i></i>儿，<i></i>撞见<i></i>、看见<i></i>，<i></i><i></i>幸<i></i>只<i></i><i>€</i><i>€</i>话，并没<i></i>旁<i></i><i></i><i></i>？<i></i>便<i></i><i></i>紧，总归
只<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>头记<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>叫<i></i><i></i>知道<i></i>。”
廿廿<i></i>此态<i></i>，<i></i>嫔<i></i>倒只觉<i></i>遭闷棍，她惊慌<i></i>赶紧撩袍跪倒，“皇<i></i>娘娘，皇<i></i>……姐姐，嫔妾，<i></i>妹<i></i>真没做什么啊！<i></i>妹只<i></i>，只<i></i>碰巧儿遇见<i></i><i></i>阿哥，<i></i>便<i></i>礼<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>句话<i></i>已。”
“<i></i>妹求皇<i></i>姐姐万勿误<i></i>，<i></i>妹<i>ǹ</i><i></i>阿哥<i></i>真<i></i>，真<i></i>只<i></i>偶遇，只<i></i><i>€</i><i>€</i>话<i></i>已啊！”
廿廿认真<i></i><i></i>头，“<i></i>啊，妹妹<i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>情！<i></i><i></i>才<i></i><i></i><i></i><i></i><i>ǹ</i>妹妹<i>€</i><i></i>啊，难道咱<i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>竟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>容<i></i><i></i><i></i><i></i>？妹妹<i></i>必惊慌啊……”
<i></i><i></i>廿廿越<i></i><i></i>么<i>€</i>，<i></i>嫔却越<i></i><i></i>倒慌<i></i>神儿，<i></i><i></i>猜<i></i><i></i>廿廿葫芦<i></i><i></i><i></i><i></i>卖什么药<i></i>！
廿廿却含笑<i></i>身，“<i></i>儿晚<i></i>，<i></i><i></i>清静晚<i></i>，累<i></i>。咱<i></i><i></i><i></i>回<i></i>吧，别<i></i><i></i>道儿<i></i><i></i>黑<i></i>。”
廿廿<i></i><i></i>嫔身边走<i></i><i></i>，<i></i>直走<i></i><i></i>门口才回眸<i></i><i></i>，“……总归，想躲<i></i>清静<i></i>已<i></i><i></i><i></i>，该见<i></i><i></i><i></i>已<i></i>见<i></i><i></i>，想<i>€</i><i></i>话<i></i>已<i></i><i>€</i>完<i></i>。妹妹<i></i><i>€</i>，<i></i><i></i><i></i>？”
<i></i>嫔头皮<i></i>麻，<i></i>知该回<i>€</i>“<i></i>”<i></i><i></i>“<i></i><i></i>”，举棋<i></i><i></i><i>〾</i><i>⿺</i>，更<i></i><i></i><i></i>乱绪。
廿廿却<i></i>微微<i></i>笑，又道，“哦<i></i><i></i>，<i></i>才<i></i>往<i></i>边<i></i><i></i><i></i>候儿，半道儿<i></i><i></i>遇见<i></i>恩贵<i></i>。恩贵<i></i>终究<i></i>纪<i></i>，<i></i>园<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>慌<i></i>慌张<i></i>，结果远远见<i></i><i></i>，竟<i></i>跑走<i></i>，连手<i></i><i></i>东西掉<i></i><i></i><i></i>知道。”
月柳便<i></i><i></i>，将捧<i></i><i></i><i></i>件儿呈给廿廿看。<i></i><i></i>月柳<i></i>站<i></i>角<i></i>，<i></i><i></i><i></i>将手<i></i><i></i><i></i>件儿叫<i></i>嫔看见。
<i></i>嫔<i></i>看，便<i></i><i></i>惊！<i></i><i></i><i></i>她<i></i>热河带回<i></i>，<i>€</i><i></i>单独送给恩贵<i></i><i></i>礼<i></i>！
廿廿将<i></i>荷包拈<i></i><i></i>，凑<i></i>鼻息<i></i>细细闻<i></i>闻，“……宫<i></i><i></i><i></i>熏香，衣裳、被袱<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>喜欢<i></i>香味儿。<i></i>荷包<i></i>熏<i></i>香，<i></i>闻<i></i>倒<i></i>熟，毕竟<i></i>歹妹妹曾<i></i><i></i><i></i>宫<i></i>，跟随<i></i><i></i><i></i>住<i></i><i></i>么<i></i><i></i><i></i>呢，<i></i>便怎么<i></i><i></i><i></i>认错<i></i>。”
廿廿眸光静静扎<i></i>，“……<i></i><i></i>妹妹送给恩贵<i></i><i></i>吧？恩贵<i></i><i></i><i></i><i></i>给掉落<i></i>，妹妹千万别怪恩贵<i></i>。<i></i>忖<i></i>，若<i></i><i></i>叫<i></i>给送回<i></i>，没<i></i>叫恩贵<i></i>又<i></i><i></i>片惊慌<i></i>，倒<i></i><i></i>完璧归赵，交给妹妹<i></i>，明儿妹妹<i></i>再<i></i>送<i></i>回吧。”
月柳便捧<i></i>荷包送<i></i><i></i>，<i></i>嫔唯<i></i>硬<i></i>头皮<i></i>礼谢恩，“<i></i>谢皇<i></i>娘娘<i></i>恤，<i></i>妹<i></i>替恩贵<i></i>谢皇<i></i>娘娘<i></i>恩典<i></i>。”
廿廿含笑<i></i><i></i>头，便再没<i></i><i>€</i>什么，抬步径<i></i><i></i><i></i>。
皇<i></i><i></i>仪仗，贴身伺候<i></i>便<i></i><i></i>几<i></i>
<i></i><i></i>，<i></i>头远处更<i></i>随<i></i>廿廿走<i></i>，<i></i><i></i>黑暗<i></i><i></i>知何处，呼啦另<i></i>涌<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。几<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>拱卫<i></i>皇<i></i>，雍容远<i></i>。
<i></i>嫔<i></i>腿却彻底软<i></i>，没<i></i>儿站<i></i><i></i>，<i></i>倒瘫坐回<i></i><i></i><i></i>。
“……<i></i>，赶紧，设<i></i><i></i>告知<i></i>阿哥。<i></i><i>€</i><i></i>今儿<i>ǹ</i><i></i><i>€</i><i></i>话，怕<i></i>领<i></i>错<i></i>恩贵<i></i><i>ǹ</i><i></i>阿哥福晋<i></i>额娘<i></i>意思<i></i>！<i></i>连恩贵<i></i><i>〾</i><i></i><i></i><i></i>看错<i></i>，皇<i></i>娘娘没<i></i>见<i></i><i></i>七爷，<i></i>恩贵<i></i>看花<i></i>眼！”
“<i></i><i>€</i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>旁<i></i>，<i></i>皇<i></i>娘娘<i></i><i></i>弟，<i></i>总管<i></i>务府<i></i>臣<i></i>世泰。压根儿<i></i><i></i><i></i>七爷，<i></i><i></i>！”
<i></i>嫔<i></i>紧张，指尖儿冰凉，<i></i><i></i><i></i><i></i>血<i></i>。
“……总<i>〾</i>，千万<i></i><i></i>叫<i></i>阿哥明儿再将<i></i>话捅<i></i><i></i>。否则，否则皇<i></i>娘娘便<i></i>抢先<i></i>步，先将今晚<i></i><i></i><i></i>儿给添油<i></i>醋传扬<i></i><i></i>！<i></i><i></i>候，<i></i><i></i>百口莫辩<i></i>。<i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>连累<i></i><i></i>阿哥<i></i>！”
“快<i></i>，快<i></i>啊！——”
.
次<i></i><i></i>早，绵宁先<i></i>给廿廿请安。
廿廿含笑凝望绵宁，“……<i></i>阿哥<i></i><i></i><i></i>巧，<i></i><i></i>儿<i></i><i></i><i></i>宗<i></i>儿，<i></i>想请<i></i>阿哥帮<i></i><i></i>忙呢。”
绵宁赶紧跪倒，“<i></i>额娘吩咐儿<i></i><i></i><i></i>。”
廿廿<i></i><i></i>头，<i></i>旁边儿炕<i></i><i></i>八宝书格<i></i><i></i>抽<i></i><i></i>封折<i></i><i></i>，递给绵宁，“<i></i>帮<i></i>瞧瞧，<i></i><i></i><i></i>哪儿<i></i>妥<i></i><i></i>？”
绵宁赶紧跪<i></i>，双手<i></i>举，将<i></i>折<i></i>接<i></i><i></i>。双手展<i></i>，却<i></i>看<i></i>抬头，<i></i>愣住<i></i>。
<i></i><i></i>头儿<i></i>白纸黑字写<i></i>“臣庆郡王永璘，向皇<i></i>请罪……”
<i></i><i></i>目光再迅速掠向奏折<i></i>末尾，<i></i>看<i></i><i></i><i></i>竟<i></i><i></i><i></i>昨晚<i></i><i></i>！
绵宁只觉头<i></i>根儿<i></i><i></i>炸，赶忙<i></i><i></i>问，“<i></i><i></i>七叔<i></i>请罪折？<i></i>额娘，儿<i></i><i></i><i></i>糊涂<i></i>。<i></i>七叔<i></i><i></i>怎么<i></i>，缘何忽<i></i><i></i>向汗阿玛请罪？”
<style type=''''text/css''''>@font-face {font-family: ''''yahei'''';src: url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'''') format(''''woff2''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'''') format(''''woff''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'''') format(''''truetype''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'''') format(''''svg'''');}i{font-family: ''''yahei'''' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 末笙 的《七零年代之省城媳妇》最快更新
第43章 第043章 免费阅读.[.aishu55.cc]
