第127章 骰子戏
作品:《反派他不想被救赎[快穿]》 俗话说十<i></i><i></i><i></i>亮十六圆，<i></i>若<i></i>赶<i></i>旁<i></i>日子里<i></i>食，兴许还<i></i>那<i></i><i></i>显，偏赶<i></i>十六<i></i>晚<i></i>，<i></i>便<i></i>轮稍<i></i>亏缺便<i></i>得更<i></i>惊<i></i>。
园子里颇<i></i>些<i></i><i></i>浮动，<i></i>魁<i></i>外<i></i>转<i></i><i></i>圈儿，回来就<i></i>话都告诉<i></i>四喜。
四喜小<i></i><i></i><i></i>禀告廿廿。
廿廿听罢也<i></i>静默点<i></i>，“<i></i>啊，<i></i>究竟<i></i>怎<i></i><i></i><i></i><i></i>份，初<i></i>日食，十六就<i></i><i></i><i></i>食。”
偏偏十<i></i>对于皇家来说，本来<i></i>“双十之喜”，因<i></i>皇<i></i><i></i>万寿<i></i><i>⿺</i>宫<i></i>千秋都<i></i><i></i><i></i><i></i>里，<i></i><i></i>竟然双双日食、<i></i>食，对于皇<i></i><i></i><i>⿺</i>宫来说，都<i></i><i></i><i></i>。
廿廿生辰当日，刚刚因<i></i>乾清宫、交泰殿<i></i><i></i>功成，皇<i></i><i></i>太<i></i>皇<i></i>行祀神礼而<i></i>那些<i></i>言压下<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i>⿺</i><i></i>才过<i></i>天，<i></i>食就<i></i>踵而来<i></i>。
园子里<i></i>言四起，除<i></i>再度说<i></i>德<i></i>配<i>⿺</i>宫之外，甚至还<i></i>孝淑皇后之死隐隐约约地缠绕<i></i>来<i></i>，说<i></i><i></i><i></i><i></i>应该被<i></i><i></i><i>⿺</i>宫，甚至——<i></i><i></i>存<i></i>还会威胁到皇<i></i>，才会造成十<i></i>里日食、<i></i>食双双到来<i></i><i></i>祥！
四喜悄然<i></i><i></i>眼廿廿，“主子，得拿主<i></i><i></i>。奴才觉着，<i></i>后<i></i>必<i></i><i></i><i></i><i></i>推波助澜……”
廿廿垂眸，“<i></i><i></i>白。就像<i></i><i></i><i></i><i>⿱</i>都<i></i>希望皇<i></i>承继<i></i>宝<i></i><i></i>，也<i></i><i></i><i></i><i>⿱</i>都<i></i>希望<i></i>成<i></i>皇后。”
四喜等<i></i>全都双膝跪倒，“主子<i></i>事，自<i></i>吩咐，奴才们自当效<i></i>。”
廿廿点<i></i>，“先容<i></i><i></i><i></i>。”
.
可<i></i>太<i></i>皇却<i></i>容廿廿多<i></i>，紧<i></i>着从宫殿监<i></i><i></i>太监吉祥就来<i></i>。从宫里来<i></i>。
廿廿<i></i><i></i>吉祥那笑眉笑眼<i></i>，尽<i></i><i></i>里<i></i>事儿呢，却也<i></i>忍住，还<i></i>笑<i></i>。
“谙达从宫里来，可<i></i>传旨？”
吉祥跪着回话，“回皇贵妃主子，奴才<i></i>来，自然<i></i>传旨。太<i></i>皇<i></i>皇<i></i><i></i>旨，请皇贵妃主子率领六宫，今日就从园子回宫<i></i>。”
廿廿<i></i>由得<i></i>愣，“什<i></i>事儿啊，<i></i><i></i>着急？”
吉祥却<i></i>嘿嘿地笑着<i></i>说话，“奴才<i></i><i></i>传旨，具体因由，便<i></i><i></i>奴才该<i>⿰</i><i></i><i></i><i></i>。”
廿廿倒也<i></i>多<i></i>，寻思着<i></i>许<i></i>因<i></i>乾清宫<i></i>交泰殿竣工<i></i>，尽<i></i>太<i></i>皇<i></i>皇<i></i>都<i></i>经<i></i>自行过祀神礼<i></i>，可<i></i>那<i></i>男<i></i>们<i></i>礼<i></i>，后宫<i></i><i></i>儿还<i></i>行过礼呢——就算乾清宫<i></i><i></i><i></i><i></i>皇<i></i>，交泰殿<i></i><i></i>却还<i></i>跟<i>⿺</i>宫相<i></i><i></i>。
<i></i>便<i></i><i></i>底该回<i></i>，也行<i></i>祭祀礼才<i></i>吧？
当晚廿廿便率领六宫同归宫<i>⿺</i>。
说<i></i>率领六
宫，其实就还<i></i><i></i><i></i>三<i></i><i></i>——皇贵妃、諴妃、莹嫔。终究<i></i>份行礼<i></i>也就<i></i><i></i>三<i></i>。
廿廿还带<i></i><i></i>绵恺。
<i></i>众贵<i></i>们送到圆<i></i>园<i></i>宫门外。
说来也<i></i>委屈，<i></i>众贵<i></i>都<i></i><i></i><i></i>宫<i></i>年轻女孩儿，虽说春贵<i></i>本<i></i>皇帝潜邸<i></i><i></i>儿，可<i></i>因<i></i>封<i></i>贵<i></i><i></i>后，倒<i></i>玉贵<i></i>、淳贵<i></i>等封贵<i></i><i></i>先，故<i></i><i></i>本应该<i></i><i></i>历，率领众<i></i>贵<i></i><i></i>，可<i></i>却因<i></i>赐封<i></i>分<i></i>先后，春贵<i></i><i></i>得<i></i>排<i></i>玉贵<i></i>、淳贵<i></i>之后。
贵<i></i>们先给皇贵妃行礼，再给諴妃行礼，<i></i>后到<i></i>莹嫔<i></i>儿。
莹嫔却<i></i>冷笑<i></i>声，就当<i></i><i></i><i></i><i></i>首<i></i>玉贵<i></i>，倒<i></i>先伸<i></i><i></i>拉起<i></i>春贵<i></i>来。
“<i></i>可真替<i></i>亏得慌，瞧瞧<i></i>什<i></i>年纪<i></i>，<i></i>们<i></i><i></i>什<i></i>年纪，<i></i>倒<i></i>行走<i></i><i></i>们后<i></i>！皇<i></i>如<i></i>待<i></i>倒也罢<i></i>，<i></i>都<i></i><i></i>到，<i></i>也<i></i><i></i>待<i></i>。”
春贵<i></i>微微皱<i></i>皱眉，<i></i>说话。
莹嫔回<i></i>瞟<i></i>眼<i></i>顾着幼子绵恺<i></i>皇贵妃，冷哼<i></i>声，“就<i></i>从园子回宫，<i></i><i></i><i></i>点子工夫还得巴巴儿地<i></i>三阿哥也带<i></i><i></i>。从前<i></i><i></i>热河，三阿哥<i></i><i></i><i></i><i></i>都留<i></i>宫里，<i></i>回<i></i>怎<i></i>就放<i></i>下<i></i>？”
莹嫔说着目光<i></i>扫，如同才发现似<i></i>，“哦，<i></i><i></i>白<i></i>，<i></i>因<i></i><i></i>回諴妃也跟着<i></i><i></i>块儿回宫<i></i>呀……也<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>时候儿，<i></i>放<i></i><i></i>三阿哥托付给諴妃<i></i><i></i>，如今諴妃也跟着<i></i><i></i>起走<i></i>，<i></i>满圆<i></i>园里，可就<i></i><i></i>能放<i></i><i></i><i></i><i></i>。”
春贵<i></i>眉尖微蹙，目光避开莹嫔<i></i>凝视。
莹嫔偏还追过<i></i>瞧，“哎？从前<i></i><i></i><i></i>跟着諴妃<i></i>起照<i></i><i></i><i></i>孩子<i></i>？<i></i>怎<i></i>说<i></i>，怎<i></i>慢慢儿地<i></i>成<i></i><i></i>相信諴妃<i></i><i></i>儿，倒<i></i>放<i></i><i></i><i></i>？”
春贵<i></i>实<i></i>躲闪<i></i>过，轻啐<i></i>声<i></i>，“莹嫔娘娘既<i></i><i></i><i></i><i>⿰</i><i></i>，何<i></i>当面<i></i><i></i>皇贵妃娘娘？<i></i>就<i></i>那呢，距离也<i></i>远，莹嫔娘娘何苦非<i></i>抓着<i></i><i></i><i></i><i></i>休？”
莹嫔倒<i></i><i></i>声地笑起来，“倒<i></i>用<i></i><i></i>。<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>里失<i></i>地<i></i><i></i>，<i></i>自己<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>什<i></i>？”
莹嫔说着叹<i></i>口<i></i>，“哦，<i></i><i></i>起来<i></i>，<i></i>当初照<i></i><i></i>，<i></i><i></i>三阿哥，<i></i><i></i><i></i>七<i></i>主啊……也<i></i>，好好儿<i></i>七<i></i>主交到<i></i><i></i>里，<i></i><i></i>，那更金贵<i></i>三阿哥，<i></i>怎<i></i>可能再放<i></i>交给<i></i><i></i><i></i>？”
春贵<i></i>霍地抬眸，死盯住莹嫔。
莹嫔却哂然而笑，也<i></i><i></i>春贵<i></i>，得<i></i>地转身离<i></i><i></i>。
.
回到宫<i>⿺</i>，廿廿先带着绵恺<i></i>毓庆宫给皇<i></i>请安。
皇帝丢下御笔，起身走过来，先<i></i>把抱起绵恺来。
“<i></i><i></i>臭小子，怎几天<i></i><i></i>，仿佛<i></i>偷着<i></i><i></i>儿啦？<i></i>阿玛<i></i>？”
绵恺却拨浪鼓似<i></i>摇脑袋，“<i></i><i></i>！”
廿廿都好悬<i></i>口<i></i>血喷出来。
皇帝却<i></i><i></i>笑，抱着绵恺<i></i>颠儿<i></i>颠儿，“那<i></i>忙<i></i>什<i></i>呢，嗯？忙得连阿玛都<i></i>工夫<i></i>啦？”
绵恺翻<i></i>翻小眼睛，忽然眉<i></i>紧皱，使劲儿地念出：“推<i></i>让<i></i>，<i></i>虞陶唐。吊民伐罪，周发殷汤。坐朝<i></i><i></i>，垂拱平章。<i></i>育黎首，臣伏戎羌。遐迩<i></i>体，率宾归王……”
皇帝<i></i>由得高高挑眉，朝廿廿惊喜地望过来，“哟，都念到《千字<i></i>》<i></i>呀？”
廿廿含笑<i></i>，“依着九慧<i></i><i></i>思，当然<i></i><i></i>从《三字经》开始念起，<i></i>倒觉着《千字<i></i>》音律更<i></i>齐整，词句也更华美，便嘱咐着叫九慧试着带<i></i>开口念念。倒<i></i><i></i>到，<i></i>还真念熟<i></i><i></i><i></i><i></i>。”
皇帝<i></i>廿廿两<i></i>都高兴，倒<i></i>绵恺自己小眉<i></i>皱<i></i>那叫<i></i><i></i>紧，按着额<i></i>跟阿玛抱屈，“汗阿玛……就因<i></i><i></i>些苍蝇，<i></i>儿子脑袋里嗡嗡地飞啊飞啊，儿子就都<i></i>空<i></i>汗阿玛<i></i>！”
廿廿<i></i>前赶紧拍<i></i>小嘴巴子<i></i>下儿，“尽胡说。”
皇帝<i></i>笑，“也<i></i>难<i></i><i></i>，千字<i></i><i></i>确难<i></i>些，<i></i>终究还小。”
绵恺得<i></i>阿玛<i></i>话儿，索性卖乖，紧紧搂住皇帝<i></i>脖颈，“阿玛……阿玛<i></i>叫谙达再让儿子背<i></i>些<i></i>，儿子<i></i>留着脑子<i></i>阿玛。”
皇帝<i></i>笑，“好好好，阿玛回<i></i>就告诉<i></i>九慧谙达，<i></i>逼<i></i>逼得太紧，叫<i></i>好<i></i>空<i></i>阿玛。”
廿廿<i></i>由得皱眉，“皇<i></i>……<i></i>能<i></i><i></i>惯着<i></i>。”
皇帝却笑，“终究还小，尚未<i></i><i></i><i></i>学呢。等<i></i><i></i><i></i>学<i></i>，<i></i>自跑<i></i>掉。”
廿廿<i></i>得叹<i></i>口<i></i>。
皇<i></i>即<i></i><i></i>惑，<i></i><i></i>年岁，身<i></i>儿就<i></i><i></i><i></i><i></i>小儿子，自<i></i>惯着。<i></i>算门风吧，<i></i>太<i></i>皇<i></i>十七阿哥给惯得那<i></i><i></i>法<i></i>天<i></i>……
<i></i>世<i></i>当阿玛<i></i>，都<i></i><i></i>所<i></i><i></i>严厉都给<i></i><i></i>子，却<i></i>所<i></i><i></i>宠溺都给<i></i><i></i>儿子。<i></i><i></i>天下当父<i></i><i></i><i></i>病，也更<i></i>满<i></i>“幼子守灶”<i></i>传<i></i>，<i></i>也<i></i>辙。
<style type=''''text/css''''>@font-face {font-family: ''''yahei'''';src: url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2'''') format(''''woff2''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff'''') format(''''woff''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf'''') format(''''truetype''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg#iconfont'''') format(''''svg'''');}i{font-family: ''''yahei'''' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 南指月 的《反派他不想被救赎[快穿]》最快更新
第127章 骰子戏 免费阅读.[.aishu55.cc]
